Jak postępować jeśli pies ma biegunkę? Kiedy biegunka jest oznaką jakiejś poważnej choroby? Jak to rozpoznać? Barbara z Warszawy

Biegunki na tle zakaźnym

Biegunki są jednym z najczęstszych problemów pojawiających się u psów. Biegunki na tle zakaźnym dotykają najczęściej młode psy w wieku od 6 tygodni do 6 miesięcy i powodowane są w znacznej większości przez wirusy (Parvovirus, Coronavirus, Rotavirus). Często towarzyszą im inne objawy, jak wymioty, apatia, niechęć do jedzenia i picia. W bardzo ciężkich przypadkach kał jest postaci płynnej i może zawierać domieszkę krwi. Taki stan wymaga natychmiastowej interwencji, gdyż postępujące odwodnienie i utrata elektrolitów będą przyczyniać się do szybkiego pogarszania się stanu zwierzęcia.

Zobacz także: Jak często i dlaczego odrobaczać psa?

Biegunki spowodowane zatruciami lub niedrożnością jelit

U starszych psów z dobrze wykształconą odpornością poszczepienną tak ciężkie objawy występują stosunkowo rzadko i powodowane są częściej zatruciami lub częściową lub całkowitą niedrożnością jelit, niż chorobą zakaźną. W ciężkich zatruciach może dochodzić do uszkodzenia śluzówki przewodu pokarmowego, co skutkuje krwawieniem do światła jelit, utratą płynów i ostrą biegunką. Brzuch jest tkliwy, mogą występować objawy ogólne do zaburzeń neurologicznych włącznie.

Biegunki spowodowane połkniętymi przez psa przedmiotami

Także połknięte przez psa przedmioty (fragmenty zabawek, patyków, duże kawałki kości, kamienie, różnego rodzaju ciała obce) zatykając jelito powodują nasilenie perystaltyki za przeszkodą (biegunka), której na ogół towarzyszą nieefektywne próby wymiotów lub wymioty śliną. Jeżeli usunięcie ciała obcego za pomocą metod farmakologicznych nie jest możliwe, zwykle istnieje konieczność wykonania zabiegu chirurgicznego.

Zobacz także: Niepokojące objawy u psa - jak ich nie przeoczyć?